Thailand Web StatTruehits.net
หน้าหลัก > สุขภาพร่างกาย >รถติด และการจราจรที่ติดขัดอย่างหนุกและผลกระทบต่อสุขภาพจิต

รถติด และการจราจรที่ติดขัดอย่างหนุกและผลกระทบต่อสุขภาพจิต

จำนวนคนดู 1161 คน | เผยแพร่เมื่อ 13 พ.ค. 2558 เวลา 08:24 น.

รถติด และสภาพการจราจรที่แสนจะติดขัดคับคั่งเป็นเรื่องที่ชาวรุงเทพฯ ไม่สามารถจะหนีพ้น
จนต้องทำใจยอมรับให้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวัน  และถ้าวันไหนที่ฝนกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งด้วยแล้ว  ถนนหลายสายก็กลายเป็นอัมพฤกษ์  อัมพาตไป...

ในวันที่แสนทรมานของฉันและทุกคนในรถ บนถนนลาดพร้าวซึ่งกำลังติดขัดอย่างหนักเพราะสายฝนที่ฟ้าทำรั่วหล่นอย่างไม่ปราณี  เสียงหายใจหอบและหายใจขัดของหญิงชราที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่ที่เบาะหลังคืออาม่าของฉัน  ขณะนี้ลมหายใจช่างดูระโรยเต็มที  อาม่าผู้เป็นที่รักของทุกคนในครอบครัวกำลังถูกปฐมพยาบาลเบื้องต้นโดยแม่ของฉัน

แม้ว่าจะพ่นยาเพื่อบรรเทาอาการหอบ  แต่มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรให้อาม่าดีขึ้นเลย  อาม่าเริ่มหายใจไม่ออกแล้ว  ฝนที่ตกหนักทำให้บรรยากาศในรถดูอึดอัด  หายใจลำบากมากขึ้น  เป้าหมายของเราในวันนี้  โรงพยาบาลกลางกรุงแห่งหนึ่ง  แต่เห็นทีเราคงต้องเปลี่ยนเป้าหมายแล้ว  เราจึงตัดสินใจเปลี่ยนเส้นทางจราจรทันทีเมื่อมีโอกาส  แต่เส้นทางใหม่ที่เลือกก็แย่ไม่แพ้กัน

ความสับสนวุ่นวายใจกับอาการที่ทรุดหนักของอาม่าทำให้ฉันไม่สามารถกลั้นน้ำตาไว้ได้แล้ว  ฉันไม่เคยเห็นอาม่าเป็นหนักขนาดนี้  คงไม่ใช่แค่โรคหอบหืดเท่านั้นที่กำลังทำร้ายอยู่  โรคลิ้นหัวใจรั่วที่หมอนัดวันผ่าตัดในอีกไม่ช้านี้ก็กำลังรุมเร้าท่านอยู่แน่

รถติด



ทำไมเราเลือกมาเส้นทางนี้ทั้งๆ ที่ไม่ใช่เส้นทางประจำที่เราจะไปโรงพยาบาล  ฉันไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้ฉันตัดสินใจเลือกอีกเส้นทางหนึ่ง

เราอยู่ในรถนานเท่าไรแล้วก็ไม่รู้  เพราะมัวแต่กังวลใจกับอาการของอาม่า  จนรู้สึกตัวอีกทีฟ้าก็มืด  แต่รถยังคงติดมากอยู่  ไม่มีหวังว่าพาหนะคันนี้จะพาเราไปถึงยังเป้าหมายเดิมได้เลย  ฉันตัดสินใจเลี้ยวรถเข้าไปยังโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด

ทั้งที่ยังหัวค่ำอยู่  แต่หน้าห้องฉุกเฉินไม่มีใครเลย  ไม่มีบุรุษพยาบาลหรือแม้กระทั่งรถเข็นผู้ป่วย  ฉันยอมรับว่าตอนนั้นสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแล้ว  วิ่งหารถเข็นปากก็ร้องตะโกนขอความช่วยเหลือด้วยท่าทางกระเซอะกระเซิงเต็มทน  สักพักนางพยาบาลจากห้องฉุกเฉินจึงเข็นเตียงเปล่าตามหลังฉันมาเพื่อจะไปรับอาม่าที่รถ

แม้ว่าอาม่าจะถึงมือหมอแล้ว  แต่ฉันก็ยังใจไม่ดีเลย  ทำไมบรรยากาศที่โรงพยาบาลแห่งนี้ช่างเงียบเหงาวังเวงพิกล  ยิ่งสร้างความตระหนกให้ฉันกับแม่มากขึ้น  ฉันเดินไปเดินมาอยู่หน้าห้องฉุกเฉินเหมือนหนูติดจั่นและคิดขึ้นมาว่าแทนที่รออยู่เฉยๆ  ควรจะไปเก็บข้าวของที่จำเป็นเพื่อจะมานอนเฝ้าอาม่าที่โรงพยาบาลจะเป็นการดีกว่า

ขณะขับรถกลับ  ในสมองก็คิดวกวนอยู่แต่เรื่องอาการของอาม่าและเส้นทางต่างๆ ที่ฉันขับผ่านมาเมื่อช่วงเย็นที่ฝนตกหนัก  และนึกไม่ออกเลยว่าฉันมาตามถนนสายนี้ทำไม

ยังไม่ทันที่จะเหยียบเข้าบ้าน  แม่ก็โทรศัพท์มาบอกว่าอาม่าอาการน่าเป็นห่วงมาก  หมอพยายามช่วยจนสุดความสามารถ  แต่เห็นทีเราจะไม่มีหวัง  ให้ฉันและน้าๆ มาที่โรงพยาบาลด่วน  คราวนี้ฉันขับรถกลับไปที่โรงพยาบาลด้วยหัวใจเต้นรัว  มือไม้สั่นกว่าครั้งก่อน  แต่ความรู้สึกเหมือนกับว่ารถรอบข้างทุกคันพร้อมใจหยุดนิ่งให้ฉันขับผ่านไปได้สะดวก

ฉันและน้าสาวมาถึงที่โรงพยาบาลเร็วกว่าที่คิดไว้  ไม่รู้ว่าบึ่งรถมาด้วยความเร็วเท่าไร  แต่ก็คงจะช้าไปสำหรับอาม่า  เพราะท่านไม่รอเราแล้ว  ท่านจากเราไปแล้วอย่างไม่มีวันกลับมา

ความสูญเสียครั้งนี้ทำให้ฉันนึกโทษตัวเองตลอดว่าเป็นความผิดของฉัน  ที่ตัดสินใจเลือกทางผิดและรีรอจนอาการหนักถึงได้พาอาม่าไปโรงพยาบาล

ความเห็น 0 รายการ


บทความที่เกี่ยวข้อง